bij de crematie van mijn vader, 21-2-97, zei ik enkele woorden

Waar zijn vaders eigenlijk goed voor? vroeg ik mij wel eens af.
Misschien vraagt iedereen zich dat wel eens af.
Mijn vader werd 90 jaar en meer dan 10 maanden
Hij heeft 37 jaar en 10 maanden pensioen genoten. Hij heeft 36 jaar gediend als militair.
Toen hij op zijn 53e met pensioen ging had hij 52 jaar en 3 maanden voor pensioen tellend dienstjaren.

Het nut van vaders. Op het eerste gezicht is het een kwestie van volhouden, van doorgaan, van doorzettingsvermogen.

Het nut van vaders. Als je je vader de eerste 18 jaar van je leven maar 6 jaar gezien hebt dan twijfel je daar wel eens aan. Het nut van een vader, anders dan als een van de oorzaken van je eigen bestaan, zag ik niet echt. Een afwezige vader is niet zo nuttig vond ik. Pas later vertelde hij mij dat hij mij tussen zijn afwezigheden door toch maar had leren lezen, schrijven en rekenen. Dat was ik vergeten.

Hij vertelde ook hoe hij als 12 jarige met de hondekar melk ging halen bij de boer en die dan in zijn geboortestad Harlingen ging uitventen. Dat deed hij totdat hij een jaar of 20 was en zei: "Ik ga als koloniaal naar Indi."  "Nee, h, ze hebben allemaal een klap van de koperen ploert gehad" Ja, en die en die zijn er ook geweest" "Weet je dat zeker? Dat zijn toch heel gewone mensen?" Toen mocht hij gaan. Sommige vaders weten wat ze willen.

Hij werd daar sergeant bij het KNIL en ging met 15 Ambonese, Menadonese en Javaanse soldaten en enkele langgestraften, als dragers, op patrouille tussen de Dayaks.
Hij was daar een soort ambassadeur voor onze Koningin Wilhelmina. De Dayaks hielden als welkom een krijgsdans met wilde kreten. Mijn vader deed een aantal oefeningen met zijn klewang en riep 3 x "Leve de Koningin"
De Public Relations van Hare Majesteit waren bij mijn vader in goede handen

Na 6 jaar ging hij met verlof. Zijn schoonvader moest net zijn boerderij verkopen omdat het in de crisistijd heel slecht ging. Mijn vader kon toen met zijn Indisch spaargeld de verkoop van de boederij voorkomen. Vaders hebben in ieder geval nut voor grootvaders

Toen hij in een groep van 200 in Birma voor de Japanners de spoorweg bouwde kwamen zij er vergeleken met andere groepen heel goed af. Door zijn kennis van het Maleis en een beetje Japans fungeerde hij als tolk. Zodoende kon hij misverstanden voorkomen. Hij sprak meerdere talen. Niet alleen letterlijk maar ook figuurlijk. Hij kon leider zijn van een groep.

Toen Nieuw-Guinea nog tot het Koninkrijk der Nederlanden behoorde werd mijn vader een keer beleefd doch dringend verzocht om te solliciteren naar de functie van tolk Maleis in Nieuw-Guinea. Hij zou bevorderd worden tot luitenant en hij zou met de rang van kapitein met pensioen gaan. Hij deed het niet want mijn moeder zou wegens haar ziekte niet mee kunnen.
Een kapitein met 6 jaar Lagere School?
 
Mijn moeder was, zolang als ik haar ken ziek en zwak. Hij heeft haar vooral haar laatste jaren goed verzorgd. Toen zij overleden was en hij hertrouwde op zijn 63e, leek hij een gelukkige oude dag tegemoet te gaan. Zij werd echter ook ziek en ook haar verzorgde hij tot haar dood. Een zorgzame man.
 
Hij was geen militair in zijn levenshouding. Niet autoritair, niet gelovig. "Ik heb daar andere geloven gezien en andere culturen en dat waren ook goede mensen" zei mijn vader tegen de dominee die hij in 1946 in Leeuwarden uitlegde waarom hij uit de Gereformeerde Kerk wenste te treden.
Hij heeft mij nooit verteld dat hij van de Minister van Oorlog de gouden medaille voor 36 jaar trouwe dienst had gekregen.
Militair was hij in zijn lichaamshouding en zijn discipline.

Maar dan wel de discipline voor zichzelf, in zijn precieze boekhouding, elke dag oefeningen en elke dag douchen, tot 4 dagen voor zijn dood. Toen hij voelde dat zijn krachten echt we begonnen te vloeien besloot hij geen medicijnen meer te nemen. Hij werd te moe om te eten en even later om te drinken. Maandagochtend om een uur of 5 overleed hij in zijn slaap.

Vaders hebben ook hun beperkingen. Maar daar heb ik het een andere keer over.

Het nut van vaders. Ze zijn een doorgeefluik van ervaringen, kunde, kennis. Ze zijn een voorbeeld. Een goed voorbeeld, een slecht voorbeeld. Ik heb een vader waar ik trots op ben. Dat was het laatste wat ik hem gezegd heb.

......................................................................................................................................................

Die middag ging ik, met al zijn bloemen naar het 43-jaar-te-laat-monument om ze daar neer leggen.

Voor hem en al onze vaders.

terug